Przez wieki północnymi wyżynami nie rządziło żadne imperium, lecz ustne prawo zwyczajowe, Kanun, najsłynniejsza wersja przypisywana Lekë Dukagjini. W niezwykłych szczegółach kodował własność, małżeństwo, gościnność, honor i gjakmarrja, a do początku XX wieku zapamiętywano go, nie spisywano, dopóki Shtjefën Gjeçovi nie zaczął go rejestrować.
Besa
W jego centrum jest besa — dane słowo, którego nie można złamać. Zobowiązywało gospodarza bronić gościa własnym życiem, nawet wobec własnej rodziny. W 1943 roku obowiązek ten dotyczył żydowskich uchodźców i dlatego Albania zakończyła wojnę z większą liczbą Żydów niż na jej początku.
Krwawa vendetta
Ten sam kodeks dał gjakmarrja, krwawą vendettę, która na pokolenia zamknęła rodziny w domach i ukształtowała architekturę wieży-kulla. Po 1991 roku, gdy runęła władza państwa, powróciła. Obie twarze należą do tej sali.
Burrneshat
Kanun dał też burrneshat — kobiety, które składały ślubowanie dożywotniego celibatu i żyły jak mężczyźni, przejmując prawną pozycję gospodarstwa, gdy brakowało synów. Kilka z nich wciąż żyje.
Badania: ARBËR, Żywe Muzeum Albanii. Opublikowane fakty są zweryfikowane albo przedstawione jako otwarta debata.