Setki tysięcy bunkrów powstało między 1967 a 1986 rokiem — średnio 5,7 na każdy kilometr kwadratowy kraju — na wypadek inwazji, która nigdy nie nadeszła. (Podawane łączne liczby wahają się od ~164 000 do 750 000; wiarygodna jest właśnie gęstość. Zobacz Fact Ledger.) Nadal stoją na polach, plażach i w przedogródkach.
Ta sala nie traktuje ich jak okazji do zdjęcia. Bunkry to widoczna, fotogeniczna powierzchnia systemu, którego prawdziwą treścią były:
- więzienia Spaç i Burrel, więźniowie polityczni przy pracy przymusowej, Spaç przy kopalni miedzi i pirytu
- Sigurimi, którego akta obejmowały bardzo duży odsetek dorosłej populacji
- obozy internowania dla rodzin skazanych, często przez dekady
- 5 000–25 000 zabitych w całej epoce komunistycznej
Dwa muzea w Tiranie robią to dobrze — Bunk'Art i House of Leaves. Wspomnij je i linkuj, zamiast je powielać.
Nota redakcyjna: bunkry pięknie wyglądają na zdjęciach. Nie pozwól, by estetyka zdominowała tę sekcję.
Badania: ARBËR, Żywe Muzeum Albanii. Opublikowane fakty są zweryfikowane albo przedstawione jako otwarta debata.