Jak zobaczyć jezioro Bovilla bez wędrówki pieszej

Na czym właściwie polega standardowa wycieczka piesza w okolicach Jeziora Bovilla

Klasyczna wycieczka zostawia cię przy tamie i wskazuje oznakowaną ścieżkę na Mount Gamti. To około 1,5–2 km w każdą stronę z ok. 250 m przewyższenia, po luźnych skałach i odsłoniętym stoku. Sprawni piechurzy robią to w 40 minut. Większość ludzi potrzebuje godziny, a zejście trwa dłużej.

Na grzbiecie nie ma cienia, a gdy odejdziesz od samochodu, nie ma też wody. W lipcu i sierpniu temperatura powierzchni na tym stoku po 11:00 bywa mordercza. Dlatego w tak wielu opiniach o popularnych wycieczkach budżetowych pada zdanie w stylu: „Nie zdawałem sobie sprawy, ile będzie chodzenia.”

Czego nikt ci nie mówi: najlepszy widok nie jest na szczycie

Zdjęcie, które wszyscy rozpoznają — turkusowa woda, biała ściana wapienna, sosny na przeciwległym brzegu — robi się z drogi dojazdowej biegnącej nad tamą, a nie ze szczytu Gamti. Szczyt daje wysokość i szerszy horyzont. Nie daje kadru, po który tu przyjechałeś.

Tą drogą da się przejechać odpowiednim pojazdem z lokalnym kierowcą. Nie da się nią przejechać w wynajętym hatchbacku, a taksówki nie próbują — i tylko dlatego spacer stał się domyślną opcją.

Trzy sposoby, żeby zobaczyć Bovillę bez chodzenia

Prywatny kierowca, który wjeżdża tą drogą. Pojazd jedzie szutrem aż na sam punkt widokowy i czeka. Wysiadasz, patrzysz, wsiadasz z powrotem. Tak robimy my — to jedyna opcja, która stawia Cię przy widoku bez ani kroku pieszo.

Wycieczka vanem „bez wędrówek”. Kilku operatorów sprzedaje teraz wycieczki vanem z postojem przy punkcie widokowym przy drodze. Są tanie, ale van staje tam, gdzie kończy się asfalt, widok jest dalszy i dzielisz go z pełnym minibusem według sztywnego rozkładu.

Jedziesz sam i zatrzymujesz się wcześniej. Jeśli masz wynajęty samochód, dojedziesz do niższego punktu widokowego drogą asfaltową. Zobaczysz zbiornik. Nie zobaczysz kadrowanego widoku, a całą jazdę spędzisz na martwieniu się o szuter.

Dla kogo to ma znaczenie

Rodziny z małymi dziećmi, każdy, kto podróżuje z dziadkami, podróżni z ograniczoną mobilnością lub chorobami serca, osoby przyjeżdżające w lipcu i sierpniu oraz każdy z napiętym planem, kto nie chce spędzić dwóch z czterech godzin na chodzeniu. To też ważne, jeśli chcesz zdjęcia o złotej godzinie — wtedy pojazd może być na punkcie widokowym w piętnaście minut, a grupa piesza nie.